http://www.flickr.com/photos/tomekbartkowiak/sets/72157594165885597/

1. Od pana Armatora oprócz fału grota mieliśmy odebrać, jeśli dobrze pamiętam, zapasowego foka. Niestety w ostatniej chwili pan Armator przypomniał sobie, że żagielek został wypożyczony na inny jacht. Za to mieliśmy całkiem nowego grota. Zupełnie nowego. Bez możliwości refowania. W sam raz na Północne w październiku.

2. Silnik trzeba było odpalać na krótko bo zepsuła się stacyjka. A zepsuła się dosyć konkretnie bo ktoś przekręcił kluczyk. Kombinerkami. Skutecznie.

3. W Lowestoft dostaliśmy w prezencie podejściówkę od szefa mariny. Nie mógł gość uwierzyć, że udało nam się tam wpłynąć bez dokładnej mapy. Znalazł jeden arkusz, który wykorzystywał do ćwiczeń ze swoimi kursantami. Miło z jego strony tym bardziej, że Anglicy mają jakieś nieżyciowe podejście do kserowania map – „ależ to jest nielegalne!”

4. „Hades” i „Żaglownia” – królestwo Trzeciego. Bardzo mi sie podobał tekst jakim Tomek poinformował was o godzinach otwarcia żaglowni

„Spiąć na krótko” to było hasło przewodnie rejsu, pod koniec wystarczyło wykonać gest zahaczania jednym placem wskazującym o drugi i każdy wiedział o co chodzi…

Bardzo też miło wspominam Cuxhaven i naszego sąsiada z mariny, Von coś tam, który nas zaczepił przy przebieraniu cebuli i czosnku (oddzielanie tego co całkiem zgniło od tego co jeszcze nie do końca) i spytał czy to taki polski albo żeglarski zwyczaj… No i nie wiem czemu nie wspomniałeś Sebastian o tej fantastycznej knajpce w Cuxhaven do której nas zaprowadziłeś ;-P. Całe Północne o niej opowiadałeś, ba nawet miałeś namiary na gpsie. A teraz o niej ani pół słówka )